Eksperyment Francka-Hertza z neonem – Nagrywanie za pomocą oscyloskopu

Opis produktu – Eksperyment Francka-Hertza z neonem – Nagrywanie za pomocą oscyloskopu

Eksperyment Francka-Hertza z neonem jest oferowany w dwóch wariantach, eksperymentach P6.2.4.3 i P6.2.4.4, które różnią się jedynie sposobem rejestracji i oceny danych pomiarowych. W obu wariantach, atomy neonu są zamknięte w szklanej rurce z czterema elektrodami: katodą K, elektrodą sterującą typu siatkowego _G1, siatką przyspieszającą _G2 i elektrodą docelową A. Podobnie jak w eksperymencie Francka-Hertza z rtęcią, napięcie przyspieszające U jest stale zwiększane i mierzony jest prąd I elektronów, które są w stanie pokonać przeciwne napięcie między _G2 i A i dotrzeć do celu. Prąd docelowy jest zawsze najniższy, gdy energia kinetyczna bezpośrednio przed siatką _G2 jest wystarczająca do kolizyjnego wzbudzenia atomów neonu i ponownie wzrasta wraz ze wzrostem napięcia przyspieszającego. Możemy zaobserwować wyraźnie oddzielone świecące czerwone warstwy pomiędzy siatkami _G1 i _G2; ich liczba wzrasta wraz z napięciem. Są to strefy o wysokiej gęstości wzbudzenia, w których wzbudzone atomy emitują światło w zakresie widzialnym.