P5.2.2 Rozszczepienie światła białego – Leybold

Odkrycie, że białe światło słoneczne składa się ze światła o różnych kolorach było jednym z wielkich kamieni milowych w zrozumieniu percepcji kolorów. Isaac Newton, w szczególności, przeprowadził liczne doświadczenia na ten temat.

Doświadczenie P5.2.2.1 bada doświadczenia Newton’a

rozkładu wiązki światła za pomocą światła lampy żarowej. W pierwszym etapie, światło białe jest rozszczepiane na składowe widma w pryzmacie. Kolejny etap pokazuje, że światło rozproszone nie może być dalej rozszczepione przez drugi pryzmat. Jeśli tylko jedna składowa widmowa przejdzie przez szczelinę za pierwszym pryzmatem, drugi pryzmat odchyli to światło, lecz nie rozszczepi go dalej. Korzystając z układu dwóch skrzyżowanych pryzmatów z prostopadłymi do siebie krawędziami załamującymi uzyskujemy dodatkowe potwierdzenie tej zasady. Pionowe widmo za pierwszym pryzmatem jest odchylone skośnie przez drugi pryzmat jako, że barwy widmowe nie są dalej rozszczepiane przez drugi pryzmat.

Czwarty etap demonstruje rekombinację barw widmowych tworzącą światło białe obserwowane za pierwszym pryzmatem poprzez drugi pryzmat ustawiony równolegle do pierwszego.