Eksperyment Francka-Hertza z rtęcią – Rejestracja za pomocą oscyloskopu

Opis produktu – Eksperyment Francka-Hertza z rtęcią – Rejestracja za pomocą oscyloskopu

Eksperyment

ten jest oferowany

w dwóch wariantach, eksperymentach P6.2.4.1 i P6.2.4.2, które różnią się jedynie sposobem rejestracji i oceny danych pomiarowych. Atomy rtęci są zamknięte w tetrodzie z katodą, elektrodą sterującą typu siatkowego, siatką przyspieszającą i elektrodą docelową. Siatka kontrolna zapewnia praktycznie stały prąd emisji katody. Pomiędzy siatką przyspieszającą a elektrodą docelową przykładane jest przeciwne napięcie. Gdy napięcie przyspieszające U między katodą a siatką przyspieszającą jest zwiększane, prąd docelowy I odpowiada ściśle charakterystyce lampy, gdy wzrośnie powyżej napięcia przeciwnego. Gdy tylko elektrony uzyskają wystarczającą energię kinetyczną do wzbudzenia atomów rtęci poprzez zderzenia nieelastyczne, elektrony nie mogą już dotrzeć do celu, a prąd celu spada. Przy tym napięciu przyspieszającym strefa wzbudzenia znajduje się bezpośrednio przed siatką wzbudzającą. Gdy napięcie przyspieszenia jest dalej zwiększane, strefa wzbudzenia przesuwa się w kierunku katody, elektrony mogą ponownie gromadzić energię w drodze do siatki, a prąd docelowy ponownie wzrasta. Wreszcie, elektrony mogą ponownie wzbudzić atomy rtęci, prąd docelowy ponownie spada i tak dalej. Charakterystyka I(U

) wykazuje

zatem okresowe zmiany, przy czym odległość między minimami xcex94U = 4,9 V odpowiada energii wzbudzenia atomów rtęci ze stanu podstawowego _1S0 do pierwszego stanu _3P1.