P5.6.2 Pomiar światła pulsującego – Leybold

Przyrząd do pomiaru prędkości światła emituje impulsy o szerokości impulsu około 20 ns. Po przebyciu znanej odległości pomiarowej w obu kierunkach, impulsy światła są przetwarzane na impulsy napięcia do obserwacji na oscyloskopie.

W doświadczeniu P5.6.2.1, droga impulsu światła emitowana raz i zmiana czasu przejścia jest mierzona na oscyloskopie.

Prędkość światła może być następnie obliczona jako stosunek zmiany odległości oraz zmiany czasu. Alternatywnie, całkowity czas przejścia impulsu światła może być zmierzony w wartościach bezwzględnych za pomocą impulsu odniesienia.

W tym przypadku, prędkość światła może być obliczona jako stosunek przebytej odległości i czasu przejścia. Sygnał sterujący oscyloskopu może być wyświetlony równocześnie z mierzonym impulsem w celu skalibrowania czasu. Pomiar czasu jest następnie niezależny od podstawy czasu oscyloskopu.

W doświadczeniu P5.6.2.2, wyznaczana jest prędkość propagacji impulsów napięcia w kablu koncentrycznym. W tym układzie, impulsy odniesienia przyrządu do pomiaru prędkości światła są podawane na oscyloskop i dodatkowo na 10 m kabel koncentryczny poprzez T-złącze. Po odbiciu na końcu kabla, impuls powraca do oscyloskopu, opóźniony o czas przejścia. Prędkość propagacji n może być obliczona z dwukrotnej długości kabla i różnicy czasu pomiędzy bezpośrednim i odbitym impulsem napięcia. Wprowadzając te wartości do równania