P6.5.5 Spektroskopia promieniowania gamma – Leybold

Opis produktu – P6.5.5 Spektroskopia promieniowania gamma – Leybold

P6.5.5.1 Wykrywanie promieniowania gamma za pomocą licznika scyntylacyjnego

P6.5.5.2 Rejestracja i kalibracja widma promieniowania gamma

P6.5.5.3 Absorpcja promieniowania

P6.5.5.4 Identyfikacja oraz określenie aktywności radioaktywnych próbek

P6.5.5.5 Rejestracja widma beta za pomocą licznika scyntylacyjnego

P6.5.5.6 Przypadkowa oraz kątowa współzależność promieniowania gamma-gamma podczas rozpadu pozytronowego.

P6.5.5.7 Przypadki przy promieniowaniu gamma podczas rozpadu kobaltu

Spektrum g zarejestrowane za pomocą licznika scyntylacyjnego pozwala na identyfikację różnych jąder atomowych i daje wgląd w podstawowe aspekty fizyki atomowej oraz interakcji promieniowania z materią, jak rozpraszanie Comptona lub fotoefekt.

W doświadczeniu P6.5.5.1, badane są impulsy wyjściowe licznika scyntylacyjnego za pomocą oscyloskopu i wielokanałowego analizatora MCA-CASSY. Fotopik i rozkład Comptona są identyfikowane w rozkładzie impulsowo-amplitudowym generowanym przy pomocy monoenergetycznego promieniowania g.

Celem doświadczenia P6.5.5.2 jest rejestracja i porównanie spektrum energii gstandardowej próbki. Fotopiki są używane są do kalibracji energii licznika scyntylacyjnego oraz do identyfikacji próbki.

Doświadczenie P6.5.5.3 bada tłumienie promieniowania g w różnych absorberach. Celem jest pokazanie zależności współczynnik tłumienia µ od materiału absorbera i energii g.

Zlewka Marinelli’ego jest użyta w doświadczeniu P6.5.5.4 do ilościowych pomiarów słabo radioaktywnych próbek. Przyrząd ten obejmuje praktycznie całkowicie kryształ scyntylatora, zapewniając określoną geometrię pomiarową. Ołowiany ekran znacząco redukuje zakłócenia otoczenia ze środowiska laboratoryjnego.

Doświadczenie P6.5.5.5 rejestruje ciągłe spektrum czystego promiennika b (Sr-90/Y-90) za pomocą licznika scyntylacyjnego. Aby wyznaczyć straty energii dE/dx cząstek b w aluminium, aluminiowe absorbery o różnej grubości x są umieszczone na drodze wiązki pomiędzy próbką a detektorem.

W doświadczeniu P6.5.5.6, demonstrowana jest korelacja przestrzenna dwóch kwantów g przy anihilacji pary elektron-pozyton. Zachowanie momentu pędu wymaga emisji dwóch kwantów pod kątem 180°. Pomiar selektywny spektrum zbieżności prowadzi do tłumienia nieskorelowanych linii.

Doświadczenie P6.5.5.7 szczegółowo pokazuje rozpad Kobaltu-60 i udowadnia istnienie szeregu promieniotwórczego poprzez pomiary zbieżności.