Na
początek, eksperyment P1.2.6.1 weryfikuje, że siła tarcia statycznego FH i siła tarcia ślizgowego FG są niezależne od wielkości powierzchni styku i proporcjonalne do siły spoczynkowej G na powierzchni podstawy bloku ciernego. W związku z tym obowiązuje następująca zależność:
Współczynniki xc2xb5H i xc2xb5G zależą od materiału powierzchni ciernych. Zawsze obowiązuje następująca zależność:
Aby rozróżnić tarcie ślizgowe i toczne, blok cierny umieszcza się na wielu prętach stojaka ułożonych równolegle do siebie. Siła tarcia tocznegoFR jest mierzona jako siła, która utrzymuje blok cierny w jednolitym ruchu na prętach tocznych. Siła tarcia ślizgowego FG jest mierzona ponownie dla porównania, przy czym tym razem blok cierny jest ciągnięty po prętach stojaka jako stała podstawa (kierunek ciągnięcia = kierunek osi prętów). Eksperyment ten potwierdza zależność:
’








