Opis produktu – Dyfrakcja fal wodnych na szczelinie i na przeszkodzie
W
eksperymencie P1.6.5.3 proste czoło fali uderza w szczeliny i przeszkody o różnych szerokościach. Szczelina o szerokości mniejszej niż długość fali działa jak punktowy wzbudnik dla fal kołowych. Jeśli szerokość szczeliny jest znacznie większa niż długość fali, fale proste przechodzą przez szczelinę zasadniczo bez zmian. Słabsze fale kołowe rozchodzą się tylko w strefach cienia za krawędziami. Gdy szerokość szczeliny jest zbliżona do długości fali, powstaje wyraźny wzór dyfrakcyjny z szerokim maksimum głównym otoczonym bocznymi maksimami wtórnymi. Gdy fale uderzają w przeszkodę, dwie krawędzie przeszkody działają jak centra wzbudzenia dla fal kołowych. Wynikowy wzór dyfrakcyjny zależy w dużym stopniu od szerokości przeszkody.
