P3.7.1 Obwód oscylatora elektromagnetycznego – Leybold

Oscylacje elektromagnetyczne zazwyczaj występują w zakresie częstotliwości, w którym poszczególne oscylacje nie są widoczne gołym okiem.

Jednakże, tak nie jest w przypadku układu oscylatora składającego się z kondensatora o wysokiej pojemności (C = 40 µF) i cewki o wysokiej indukcyjności (L = 500 H). Tutaj, okres oscylacji wynosi ok. 1 s tak, aby oscylacje napięcia i prądu mogły być obserwowane bezpośrednio na przyrządzie wskazówkowym lub CASSY.

Doświadczenie P3.7.1.1 bada zjawisko swobodnych oscylacji elektromagnetycznych. Tłumienie jest tak niskie, że wielokrotne okresy oscylacji mogą być obserwowane i ich czas trwania zmierzony np. stoperem. W procesie odchylenia pomiędzy obserwowanymi okresami oscylacji i obliczonymi za pomocą równania Thomson’a

T = 2π ·    L · C

są obserwowane. Odchylenia te mogą być wytłumaczone przez zależność prądową indukcyjności, przenikalność rdzenia żelaznego cewki zależy od natężenia pola magnetycznego.