P3.7.3 Zasięg propagacji fal decymetrowych wzdłuż linii – Leybold

E. Lecher (1890) pierwszy zasugerował użycie dwóch równoległych przewodów do kierunkowej transmisji fal elektromagnetycznych. Za pomocą linii Lechera, jak są dzisiaj znane, fale elektromagnetyczne mogą być transmitowane do dowolnego punktu w przestrzeni. Są mierzone wzdłuż linii jako napięcie U(x,t) rozchodzące się jako fala lub prąd I(x,t).

W doświadczeniu P3.7.3.1, badana jest linia Lechera otwarta na końcu przewodu oraz zwarta linia Lechera. Fale są odbijane na końcach przewodu tworząc fale stojące. Prad jest zerowy na otwartych końcach przewodów podczas, gdy napięcie jest zerowe na zwartych końcach. Prąd i napięcie jest przesunięte względem siebie o l/4, tj. strzałki fali napięcia pokrywają się z węzłami fali prądu. Maksima napięcia są lokalizowane za pomocą sondy z dołączoną lampą żarową. Pętla indukcyjna z podłączoną lampą żarową jest używana do wykrywania maksimów prądu. Długość fali l jest wyznaczana z interwału d pomiędzy maksimami prądu lub napięcia. Możemy powiedzieć

d=l

   2