P5.3.3 Pierścienie Newtona – Leybold

Pierścienie Newton’a są produkowane za pomocą układu, w którym soczewka wypukła z bardzo lekkim skrzywieniem dotyka szklanej płytki tak, że utworzony zostaje klin powietrzny o sferycznie zakrzywionej granicy. Gdy ta konfiguracja jest oświetlona pionowo nachyloną, równoległą wiązką światła, tworzą się koncentryczne pierścienie interferencyjne (pierścienie Newton’a) wokół punktu styku dwóch powierzchni szklanych w odbijanym i transmitowanym świetle. Dla różnicy drogi częściowych strumieni interferencyjnych, grubość d klina powietrznego jest współczynnikiem definiującym; odległość ta nie jest liniowo zależna od odległości r od punktu styku:

W doświadczeniu P5.3.3.1, badane są pierścienie Newton’a monochromatycznym światłem przechodzącym. Przy znanej długości fali l, promień gięcia R jest wyznaczany z promieni rn  pierścieni interferencyjnych. Tutaj, zależność dla konstruktywnej interferencji jest:

Zatem, dla promieni jasnych pierścieni interferencyjnych, możemy powiedzieć:

Newton’a jest jasny w świetle przechodzącym i ciemne w świetle odbitym. Jako, że użyte jest białe światło, pierścienie interferencyjne są otoczone kolorowymi prążkami.