P6.5.2 Rozpraszanie Rutherforda – Leybold

Fakt, iż atom jest “w większości pusta przestrzenią” został potwierdzony przez Rutherforda, Geigera i Marsdena w jednym z doświadczeń o największym znaczeniu w historii fizyki. Spowodowali, że równoległa wiązka cząstek α padała na niezwykle cienką folię złota. Odkryli, że większość cząstek α  przechodziła przez złota folię praktycznie nieodchylone oraz że tylko kilka zostało odchylonych w większym stopniu. Z tego wywnioskowali, że atomy składają się z powłok praktycznie o masie zerowej oraz praktycznie punktowego ogromnego jądra.

Doświadczenie P6.5.2.1 odtwarza te obserwacje za pomocą próbki Am-241 w komorze próżniowej. Szybkość rozpraszania N(ϑ) jest mierzona w funkcji kąta rozpraszania ϑ za pomocą licznika Geigera-Müllera. Jako materiał rozpraszający dostarczona jest folia złota (Z = 80) i aluminium (Z = 13). Szybkość rozpraszania potwierdza zależność